regenboogDe fractie van 50PLUS Gelderland zit, net als een groot gedeelte van Nederland, thuis. Wat doen zij zoal, hoe ervaren zij deze tijd?
In het eerste deel van de drieluik de gedachtes van Ruud Bakkers en Marcel Bruins.

Ruud:

Afgelopen dinsdag ontving ik van mijn huisarts een mailtje met het advies, gezien mijn leeftijd en gezondheid, maar thuis te blijven. Achter de geraniums dan maar? Nee hoor. Als ik naar buiten kijk zie ik prachtig bloeiende magnolia’s en perken vol met viooltjes. Dat komt niet omdat ik zo actief in de tuin geweest ben. Mijn partner heeft voor de kleuren gezorgd, mijn deel heeft zich beperkt tot de eerste grasmaai beurt.

Normaal ga ik elke twee dagen bij mijn buurman Barend, leeftijdsgenoot, op bezoek. Maar hij is eigenwijs en shopt nog dagelijks. Onze contacten beperken zich nu tot de telefoon.

Ik zie net dat mijn overbuurman Henk thuiskomt. Hij is buschauffeur bij Breng, 63 jaar oud. Loop even naar hem toe.
De bussen zijn halfvol, geen scholieren. Hij voelt zich goed beschermd nu iedereen achter instapt. Het valt hem op dat de reizigers maar zeer zelden naast elkaar gaan zitten. Ze staan zelfs liever om afstand te houden. Was er meestal al een bedankje van de uitstappers, het viel hem op dat nu altijd en zeer duidelijk geroepen wordt “Bedankt chauffeur”. Dat doet hem goed.

Vanavond een film op Netflix bekijken: TSNERNOBYL. Past bij de tijd.
Wel heel fijn dat ik niet alleen ben in ons huisje.

Marcel:

Het is ontnuchterend om te zien dat er een tijd is vóór de coronacrisis, tijdens de coronacrisis en na de coronacrisis.
Vóór de coronacrisis had ik als Statenlid regelmatig bijeenkomsten en vergaderingen en nam ik deel aan werkbezoeken waar veel voorbereiding voor nodig was. Dus ‘s morgens achter de computer nieuws en informatie vergaren, statenstukken en rapporten lezen, kranten doorspitten zodat je goed geïnformeerd bent.

Nu, tijdens deze heftige periode, blijft de tijd om te lezen zeker belangrijk, want je wilt graag van alle ontwikkelingen die deze pandemie teweegbrengt op de hoogte blijven.
Ook ga je natuurlijk in je directe omgeving kijken of alles oké is met je familie, kennissen en buren en of je iets voor hun kunt betekenen. Dus samen met onze buurvrouw een nieuwe telefoon gekocht zodat ze kan beeldbellen met haar kinderen.
Samen wandelen met mijn partner in de groen uitspringende natuur is heerlijk. Vooral als je dan getrakteerd wordt op een schitterende regenboog in de Ooijpolder.
En natuurlijk goed opletten dat je overal de “1,5 meter regel” in acht neemt.

Na deze ingrijpende periode hoop ik dat we snel de draad weer kunnen oppakken en gaan bouwen aan een wereld die gebaseerd is op de lessen die we als mensheid kunnen trekken uit deze pandemie. Hier wil ik graag mijn steentje aan bijdragen.