Depressie - Foto: Cristian Newman (Unsplash)Het percentage artsen dat moeite heeft met euthanasie in het geval van dementie lijkt toe te nemen. Onder ‘gewone’ Nederlanders lijkt juist het omgekeerde het geval. 50PLUS wil weten hoe dat komt en hoe de minister hier tegenaan kijkt.

Dat vroeg Léonie Sazias van 50PLUS tijdens het Algemeen Overleg Medische ethiek, Afbreking zwangerschap en Euthanasie met de ministers De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) en Bruins (Medische Zorg en Sport).

Tijdens het overleg kwamen ook onderwerpen als zelfdoding bij jongeren en psychiatrie en euthanasie aan de orde.


Lees hieronder de volledige inbreng van Léonie Sazias in het Algemeen Overleg met de ministers De Jonge en Bruins:

“Ik wil beginnen met de evaluatie Wet toetsing levensbeëindiging. Een opvallend punt in het onderzoek betrof euthanasie bij dementerenden. 60% van de “gewone” Nederlanders vindt dat mensen met vergevorderde dementie in aanmerking moeten kunnen komen voor euthanasie. Maar bij artsen is dat percentage 22%. Ten opzichte van 29% de vorige keer. Dat dreigt dus verder uiteen te gaan lopen. Waar ligt dat aan? Heeft de minister daar enig idee van?

Ik kan me het dilemma heel goed voorstellen. Een dementerende kan een totaal ander mens zijn dan toen hij of zij nog helder was. Er zijn mensen die heel naar dement zijn; verward en onrustig maar er zijn ook dementerenden die de hele dag vrolijk en gelukkig zijn. En dat weet je niet van te voren.

Toch is het belangrijk om te weten waarom artsen steeds meer terughoudend zijn. De minister beschrijft in zijn reactie projecten, programma’s en beschikbare informatie die de situatie zouden moeten verbeteren. Maar wij missen een reflectie op de mogelijke oorzaken en gevolgen van dit punt.
In hoeverre ziet u dit als probleem? En in hoeverre is het een probleem waar we hier politiek iets mee kunnen want een besluit over euthanasie hoort thuis bij de dokter, de persoon in kwestie en de familie. Ik hoor graag de reactie van de minister.

Psychiatrisch patiënten

Euthanasie en psychiatrie is een moeilijke combinatie. Het aantal uitgevoerde euthanasiegevallen op psychiatrisch patiënten ligt dan ook nog steeds niet heel hoog. En een doodswens kan onderdeel zijn van de ziekte, maar de vraag blijft altijd of die te genezen is?

Bezuinigingen in de GGZ spelen mogelijk een kwalijke rol. KNMG gaf vorig jaar in haar position paper voor het rondetafelgesprek een belangrijk signaal af. Gesteld werd: “Tegelijkertijd zijn psychiaters juist terughoudender geworden bij euthanasie bij psychiatrische patiënten. Een belangrijke reden die psychiaters hiervoor geven, is dat er volgens hen sprake is van suboptimale geestelijke gezondheidszorg. Dit is een belangrijk signaal dat de KNMG zorgen baart. Suboptimale geestelijke gezondheidszorg mag nooit een reden zijn voor euthanasie.”

Dat is het meest zorgwekkende dat ik in tijden gehoord heb. Er wordt dus niet uitgesloten dat de doodswens ontstaat of verergert doordat de zorg van onvoldoende kwaliteit is. Dat zouden we bij somatische zorg NOOIT accepteren. KNMG vraagt dan ook dit nader te onderzoeken. Graag reactie. Is de minister hiertoe bereid?

Zo baart het ons ook enorme zorgen dat het aantal jongeren dat vraagt om euthanasie zo is gestegen. In de meeste gevallen zou het hier gaan over kinderen met psychische problemen. Bij 50PLUS zijn we bang dat dat ook te maken heeft met onvoldoende psychische- en jeugdzorg.  De signalen over wantoestanden in de jeugdzorg komen met grote regelmaat tot ons. Door het aanbestedingscircus (waar u zelf ook zo’n hekel aan had toen u nog wethouder was) en de wurgcontracten in de jeugdzorg is er zo’n onwerkbare situatie ontstaan waardoor er enorm veel geld en capaciteit weglekt. Wanneer gaat u daar nou eens wat aan doen?

Voltooid leven

Dan over het zelfdodingspoeder waar de Coöperatie Laatste Wil mee naar voren is gekomen. In de brief van 3 september geeft de minister aan dat er oa een convenant komt met de chemiesector om de verkoop van de stoffen aan particulieren tegen te gaan. Hier is 50PLUS natuurlijk blij mee, maar ja, internet kent geen grenzen, Hoe gaat u dat internationaal regelen?

Denkend aan dat meisje van 19 jaar willen we absoluut zien te voorkomen dat dit middel makkelijk verkrijgbaar zou zijn.
Maar toch, is er wel degelijk een groep mensen die de behoefte heeft om zelf de regie te hebben over het levenseinde. Niet nu, maar later, op een moment dat dat voor hen aan de orde is. Zonder arts, zonder euthanasieverklaring, zonder uitgebreide motivatie, of andere zaken die op dat moment misschien wel nodeloos belastend zijn. Het maatschappelijk debat hierover moet echt gevoerd worden. Dat past ook in deze tijd. Graag een reflectie van de minister.

Tot slot nog een vraag over het lot van donorkinderen. Ik gun iedere vrouw het geluk van het moederschap maar voor een kind is het van levensbelang om te weten waar je biologische wortels liggen.  Dat is één van de belangrijkste pijlers onder je identiteit. Gelukkig is de wet veranderd in 2004 en in de overgangsregeling van de wet donorgegevens kunstmatige bevruchting is beloofd dat donoren van voor 2004 aangeschreven zouden worden met de vraag of zij anoniem wensen te blijven. Wij horen geluiden dat dit nog niet is gebeurd. Daarnaast blijken administraties van klinieken vaak een rommeltje of ontbreken helemaal. Wat gaat de minister doen om hier orde in te scheppen en ervoor te zorgen dat kinderen die op zoek zijn naar hun biologische vader ook toegang krijgen tot de juiste gegevens?”
 
© 6 september 2018


Wilt u op de hoogte blijven?

Close

Like ons dan op Facebook!