Jan Zoetelief KleinOok al zijn de werkgelegenheidscijfers mooier dan voorheen, onder ouderen komt werkloosheid nog altijd disproportioneel veel voor. Op papier lijkt het wat beter te gaan met deze groep, maar de cijfers zijn bedrieglijk. Want tegenwoordig wordt iemand al niet meer in de werkloosheidsstatistieken opgenomen als hij één uurtje per week werkt. Heb je een baantje gevonden van, zeg, twee uur per week, dan ben je voor de overheid plots niet werkloos en ook niet werkzoekend meer. Waanzin natuurlijk!

Ruim 1,3 miljoen Nederlanders zouden graag (meer) willen werken, onder wie vele honderdduizenden ouderen. Het is zo triest dat zij werkloos thuis zitten. Triest voor onze maatschappij, omdat daardoor gigantisch veel kennis en kunde verloren gaat. Maar ook voor de mensen zelf: ze wíllen werken, ze wíllen een bijdrage leveren aan onze samenleving, maar worden niet gezien en gehoord. Bovendien heeft het grote gevolgen voor hun besteedbaar inkomen. Ze komen in de WW en na die tijd in de bijstand die, nu onder Rutte de pensioengerechtigde leeftijd steeds verder naar achteren is geschoven, ook nog eens langer duurt!

Is het dan een wonder dat het Centraal Bureau voor de Statistiek vorige week concludeerde dat vooral mensen tussen 63 en 65 jaar hard geraakt zijn door de crisis van de afgelopen jaren? Zij leven niet zelden – tot aan hun pensioen – onder de armoedegrens omdat ze hun tijd moeten uitzitten met een uitkering. In de media werd al gesproken over de ‘hongerjaren’ voor deze ouderen!

Bij het kabinet heerst een hallelujastemming over onze economie; de verwachting is dat die groeit met maar liefst 3,2 procent. Maar ondertussen is er structureel grote en langdurige armoede onder 60-plussers en blijft het aantal ouderen dat ongewild langs de zijlijn staat schrikbarend hoog. Dat kan niet en dat mag niet! Overheid en bedrijfsleven hebben een maatschappelijke plicht dit op te lossen. Alleen al dáárom is de AOW terugbrengen naar 65 jaar een eerste verlichtende stap. 50PLUS wil tevens dat er structureel beleid gevoerd wordt tegen armoede en dat ook van werkgeverszijde een bijdrage wordt geleverd om de lage lonen op te trekken.

Cijfers zijn mooi: ze geven zwart-op-wit de situatie weer. Maar ook een beetje zwart-wit. Pas als we áchter de cijfers kijken, kunnen we zien wat het doet op het terrein van levensgeluk en gezondheid. Want deze vicieuze cirkel is te doorbreken!

Jan Zoetelief
Voorzitter 50PLUS

> 55-plussers verdienen beter dan ‘hongerjaren’


Wilt u op de hoogte blijven?

Close

Like ons dan op Facebook!